اولویتبندی کارها، آنها را به صورت کاملا شفاف دستهبندی میکند. سر و سامان دادن به کارها و برنامهریزی برای انجام آنها شما را از روزمرگی همیشگی بیرون میکشد و زمانی برای انجام آنچه که باعث پیشرفتتان میشود را در اختیارتان قرار خواهد داد. در این مقاله به صورت کامل آموزش میبینید چگونه همه کارهایتان را دستهبندی کنید و از زمان خود بیشترین بهره را ببرید.آیزنهاور که بود؟دیوایت دی آیزنهاور (Dwight D. Eisenhower) ژنرال پنج ستاره آمریکایی در جنگ جهانی دوم و سی و چهارمین رییس جمهور این کشور بود که دستاوردهای بسیاری برای آمریکا ایجاد کرد. او دو دوره رییس جمهوری آمریکا بود و در این مدت سیستم بزرگراههای بین ایالتی را ساخت، ناسا را تأسیس کرد، اولین قانون مدنی بعد از پایان جنگ داخلی آمریکا را تصویب کرد، جنگ با کره را به پایان رساند، با آلاسکا متحد شد و جنگ سرد با روسیه را به همان شیوه سرد نگه داشت. او دوازه سال به عنوان مرد تأثیرگذار گلدن کلاب انتخاب شد. اثر فعالیتهای آیزنهاور هنوز هم آمریکا را در اوج قدرت نگه داشته است. او تنها راز برای انجام این میزان کار مفید در هشت سال دارد؛ درک تفاوت میان فوریت و اهمیت. او بر این باور بود که دو نوع مشکل وجود دارد؛ مشکلات فوری که مهم نیستند و مشکلات مهم هم هرگز فوری نخواهند بود!در کتاب هفت عادت مردمان موثر ماتریس آیزنهاور به عنوان ابزاری برای اولویت بندی کارها آموزش داده شده است.ماتریس آیزنهاور چیست؟در این قسمت شما را با اینکه ماتریس آیزنهاور چیست آشنا میکنیم. ماتریس آیزنهاور جدولی است که در آن کارها با توجه به فوریت و اهمیت دستهبندی میشوند. در این ماتریس ما یاد میگیریم که مدیریت زمان به معنی انجام همه کارها نیست؛ فقط لازم است بفهمیم الان باید

پومودورو بر یک ایده اصلی استوار است: اینکه انسان نمیتواند به صورت پیوسته و برای مدت طولانی، تمرکز ذهنی و توان فیزیکی خود را بر روی یک موضوع یا یک هدف مشخص حفظ کند.برنامه ریزی برای اساس فعالیتها یا بر اساس قطعات زمانی؟یکی از رایجترین شیوههای برنامهریزی، توجه به فعالیتهاست. مثلاً شما صبح از خواب بیدار میشوید و با خود میگویید: «امروز باید خریدهای خانه را انجام بدهم. یادم باشد گزارش سفر هفتهٔ قبل را هم بنویسم. ضمناً باید زبان هم بخوانم. علاوه بر اینها باید اتاقم را هم مرتب کنم. مدتهاست به هم ریخته و فرصت نکردهام به آن برسم.»تا همین جا اگر نگاه کنید ما با چهار فعالیت روبهرو هستیم:خرید خانهنوشتن گزارش سفرزبان خواندنمرتب کردن اتاقمعمولاً حداکثر کاری که در چنین شرایطی انجام میدهیم، اولویتبندی است. اگر کارها ساده باشد، احتمالاً با یک حساب سرانگشتی ترتیبشان را مشخص میکنیم. اگر هم تعداد و تنوعشان زیاد باشد و محدودیت زمانی داشته باشیم، احتمالاً بر اساس میزان ضروریت و فوریت دربارهٔ تقدم و تأخر آنها تصمیم میگیریم (ماتریس آیزنهاور).این روش برنامهریزی را برنامهریزی بر اساس فعالیتها یا تسک باکسینک (Task-boxing) مینامند.اما برنامه ریزی روزانه را میتوان با رویکرد متفاوتی هم انجام داد:بالاخره وقت ما در هر روز محدود است. مستقل از اینکه چقدر فعالیتهای مختلف در فهرست کارهایمان باشد، آنچه در عمل ما را محدود میکند، زمان است.پس میتوانیم مسئله را از سمت دیگر حل کنیم. یعنی بگوییم من روزانه مثلاً پنج یا شش یا ده یا پانزده ساعت وقت مفید دارم. این وقت را به بخشهای نیم ساعته یا یک ساعته تقسیم میکنم و سپس تصمیم میگیرم هر قطعهٔ زمانی را به چه کاری اختصاص دهم.این روش را معمولا